Ο Ήλιος περνά το κατώφλι του ζωδίου του Λέοντα και το σύμπαν αλλάζει ανάσα. Δεν αναπνέει πια για να επιβιώσει. Αναπνέει για να δημιουργήσει.
Αυτή η μετάβαση δεν είναι απλώς αστρολογική. Είναι ιεροτελεστία φώτισης, μια εσωτερική σάλπιγγα που καλεί τον βασιλιά ή τη βασίλισσα μέσα μας να σταθεί όρθιος, αγέρωχος, αληθινός. Ο Λέων είναι η καρδιά του ζωδιακού. Και όταν ο Ήλιος επιστρέφει στο σπίτι του, ο Χρόνος σκύβει, για να τον αφήσει να κυβερνήσει.
Μέσα σε αυτή τη φλόγα, τίποτα το ψεύτικο δεν αντέχει. Το φως γίνεται αμείλικτο και ζεστό ταυτόχρονα. Ζεσταίνει τις πληγές που δεν λέγαμε να κοιτάξουμε. Καίει τις μάσκες. Και ρίχνει φως στον δρόμο που γράφει το όνομά μας με χρυσά γράμματα.
Ο Ήλιος στον Λέοντα δεν ζητά… αναγνωρίζεται.
Δεν διεκδικεί… εκπέμπει.
Δεν συγκρίνεται… γεννιέται μοναδικός, κάθε στιγμή.
Σε κοσμικό επίπεδο, η είσοδος αυτή σηματοδοτεί μια περίοδο όπου τα θέματα εξουσίας, ηγεσίας και δημιουργικής δύναμης τίθενται στο προσκήνιο. Οι εστίες εξουσίας ανασχηματίζονται, και εκείνοι που κρατούν τον Θρόνο χωρίς Καρδιά, κινδυνεύουν να καούν απ’ το ίδιο τους το φως.
Ενεργειακά, ο Λέων αντιστοιχεί στο τσάκρα της καρδιάς, αλλά όχι στην εκδοχή της συναισθηματικής τρυφερότητας αλλά στην εκδοχή της ψυχικής γενναιότητας.
Εδώ η καρδιά δεν αγαπά απλώς. Εδώ εκπέμπει Θεϊκή Δόνηση…
Αν μπορείς, αυτές τις μέρες:
– Ανάπνευσε από την καρδιά.
– Δράσε από την ψυχή.
– Μίλα σαν να είσαι ακτινοβολία.
Αυτό δεν είναι ένα ακόμη ηλιακό πέρασμα. Είναι η Κάθοδος του Αστροβασιλιά στον ναό του. Αν είσαι έτοιμος να φορέσεις το στέμμα σου, δεν χρειάζεσαι άδεια. Μόνο Αλήθεια…
