Για να καταλάβεις τον Πλούτωνα, δεν τον πιάνεις από την αστρολογία πρώτα. Τον πιάνεις από τη μυθολογία. Γιατί εκεί είναι όλη η ουσία του. Ο Πλούτωνας, ο Άδης, είναι ο θεός του Κάτω Κόσμου. Δεν είναι ο “κακός” όπως τον έχουν κάνει στο μυαλό τους οι περισσότεροι. Είναι αυτός που κρατάει τις ψυχές, αυτός που κυβερνάει το αόρατο, αυτός που ξέρει τι υπάρχει κάτω από την επιφάνεια. Είναι ο πλούτος της γης, τα μέταλλα, τα κρυμμένα πράγματα, τα κοιτάσματα πετρελαίου, οτιδήποτε είναι θαμμένο μέσα στη γη και έχει δύναμη και αξία, ακόμα κι αν δεν φαίνεται.
Και μην ξεχνάς και τον μύθο με την Περσεφόνη. Δεν την παίρνει απλά. Την κατεβάζει στον Κάτω Κόσμο και εκεί γίνεται η μεταμόρφωση. Μισή στον πάνω κόσμο, μισή στον κάτω. Αυτός είναι ο Πλούτωνας. Δεν σε κρατάει για πάντα στο σκοτάδι. Σε περνάει από μέσα για να γίνεις κάτι άλλο.
Μεταφυσικά λοιπόν, ο Πλούτωνας είναι ο θάνατος, αλλά όχι μόνο σαν τέλος. Είναι η στιγμή που αφήνεις πίσω αυτό που δεν είσαι πια. Είναι η αναγέννηση. Είναι το πέρασμα. Είναι το σκοτάδι που κρύβει δύναμη. Είναι τα μυστικά, τα ταμπού, οι φόβοι, το ασυνείδητο, αυτά που δεν λες ούτε στον εαυτό σου εύκολα. Και εκεί μέσα κάθεται και η μεγαλύτερη σου δύναμη. Αν το θες σε εικόνα, αυτή είναι η κάρτα του Θανάτου στο Ταρώ. Το τέλος που δεν αποφεύγεται, αλλά σε αλλάζει.
Όταν πας στον αστρολογικό χάρτη, ο Πλούτωνας δεν σου δείχνει “ευκολίες”. Σου δείχνει πού θα αλλάξεις. Πού δεν μπορείς να μείνεις όπως είσαι. Είναι το σημείο που θα σε ζορίσει η ζωή, θα σε φέρει σε καταστάσεις που δεν ελέγχεις και θα σε αναγκάσει να κατέβεις μέσα σου. Εκεί που λες “δεν πάω άλλο” και τελικά πας.
Και εδώ είναι που θέλω να προσέξεις κάτι σημαντικό. Άλλο λειτουργεί ο Πλούτωνας όταν είναι ορθόδρομος και άλλο όταν είναι ανάδρομος. Όταν είναι ορθόδρομος, η ενέργεια βγαίνει προς τα έξω. Θα δεις γεγονότα, καταστάσεις, ανθρώπους που θα σε σπρώξουν να αλλάξεις. Η ζωή έρχεται και σου χτυπάει την πόρτα και δεν μπορείς να το αγνοήσεις. Η μεταμόρφωση γίνεται μέσα από αυτά που συμβαίνουν.
Όταν όμως είναι ανάδρομος, η ιστορία αλλάζει. Δεν γίνεται τόσο φανερά. Η ενέργεια γυρίζει μέσα. Ο άνθρωπος δουλεύει πιο εσωτερικά, πιο σιωπηλά, πιο βαθιά. Μπορεί απ’ έξω να φαίνεται ότι δεν συμβαίνει κάτι ιδιαίτερο, αλλά μέσα του γίνεται μεγάλη διεργασία. Είναι μια συνεχής εσωτερική αναμέτρηση. Δεν χρειάζεται πάντα εξωτερικές κρίσεις για να αλλάξει. Κουβαλάει την ένταση μέσα του και την επεξεργάζεται. Και πολλές φορές αυτό είναι ακόμα πιο δυνατό, γιατί η αλλαγή δεν γίνεται με θόρυβο, γίνεται σε βάθος και δεν φαίνεται μέχρι να ολοκληρωθεί.
Δείχνει πού θα βιώσεις ένταση, πού θα μπεις σε καταστάσεις που έχουν βάθος, πού θα νιώσεις έλξη χωρίς εξήγηση, πού θα μπλέξεις με ανθρώπους που σε αλλάζουν. Γιατί ο Πλούτωνας δεν φέρνει απλά ανθρώπους. Φέρνει καθρέφτες. Σου δείχνει κομμάτια σου που δεν ήξερες ότι υπάρχουν…
Στις σχέσεις, όπου υπάρχει Πλούτωνας, δεν υπάρχει μέση λύση. Ή θα πας βαθιά ή δεν θα πας καθόλου. Μπορεί να δείξει πάθος, έντονη έλξη, εμμονή, αλλά και παιχνίδια ελέγχου. Εκεί είναι που μπερδεύεται ο κόσμος. Νομίζει ότι αυτό που ζει είναι αγάπη, ενώ πολλές φορές είναι εξάρτηση ή ανάγκη για δύναμη. Και εκεί είναι το μάθημα. Να μάθεις να έχεις δύναμη χωρίς να ελέγχεις και χωρίς να ελέγχεσαι.
Ο Πλούτωνας δεν σου παίρνει πράγματα για να σε τιμωρήσει. Σου τα παίρνει όταν έχουν τελειώσει, όταν δεν έχουν πια ζωή μέσα τους. Και όσο πιο πολύ κρατιέσαι από κάτι που έχει πεθάνει, τόσο πιο έντονα θα στο πάρει. Όταν όμως το αφήσεις, εκεί εμφανίζεται το άλλο του πρόσωπο. Η αναγέννηση.
Και εδώ μπαίνουν και οι κάρτες Ταρώ που κουβαλάνε την ίδια ενέργεια. Ο Πλούτωνας αντιστοιχεί στον Θάνατο και στον Πύργο. Η κάρτα του Θανάτου δείχνει την αλλαγή, τη μετάβαση, το σημείο που κάτι τελειώνει και δεν γυρνάς πίσω. Δεν είναι φόβος, είναι το πέρασμα. Ο Πύργος είναι το επόμενο στάδιο. Είναι η στιγμή που γκρεμίζεται αυτό που δεν μπορούσε άλλο να σταθεί. Εκεί που η ζωή δεν σε αφήνει να συνεχίσεις πάνω σε κάτι ψεύτικο, σαθρό ή τελειωμένο. Είναι το γκρέμισμα που έρχεται όταν δεν αφήνεις αυτό που πρέπει να φύγει.
Και εκεί καταλαβαίνεις ποιος είναι ο Πλούτωνας πραγματικά. Δεν είναι ο φόβος. Είναι η δύναμη που έχεις όταν περάσεις μέσα από τον φόβο.
Και από εκεί και μετά, δεν είσαι ο ίδιος άνθρωπος…
